Aan en Uit

Het glas wijn

Floris zit in een vliegtuig en voor zijn neus staat een Nederlandse studente in het gangpad wijn te drinken. Haar spijkerbroek hangt laag op haar heupen en ze draagt een stoere brede riem. Eigenlijk zijn haar benen wat kort en staan haar dijen wat krom. Ze heeft ook niet echt een ronde kont. Maar hij vindt haar prachtig, juist omdat ze net een beetje anders is. Hij staart haar aan met de aanbidding van een geile hond. Ze haalt het elastiekje uit haar blonde paardenstaart en schikt het opnieuw. Floris ziet hoe haar vingers daar mee bezig zijn. Stel je voor dat die vingers ooit eens langs het ribbelige naadje van zijn balzak zouden strijken.…. Maar Floris weet beter. Hij is goed in zijn werk maar een sukkel met vrouwen. Al zijn studievrienden zijn inmiddels getrouwd of hebben de ene vriendin na de ander. Het leven lijkt heel simpel voor hen. Waarom is bij hem dan altijd alles zo ingewikkeld?

Plof! Ze heeft in het keukentje aan boord nog een wijntje gepakt en is op een van de lege stoelen naast hem gaan zitten. Floris voelt zijn hart in zijn keel kloppen. Hij krijgt haar nu zo’n beetje in de schoot geworpen. Zij is zo dichtbij dat hij haar geur kan ruiken. Maar hoe maakt hij nu contact? Hij hoeft daar niet lang over na te denken want terwijl zij iets in haar rugtas zoekt, stoot zij met een weids armgebaar het hele glas rode wijn over zijn lichte broek.

‘Ooooohhh….wat erg, wat stom….. sorry……. “, zegt ze.  Floris staat op, wil naar de wc om zichzelf zo goed en zo kwaad als het gaat schoon te deppen. Ze klapt haar tafeltje omhoog en staat op om hem door te laten.  Als hij haar in het nauwe gangpad passeert, drukt hij zijn natte broek, met daarin zijn pik en zijn ballen, terloops tegen haar kont. Zij laat dat – bewust lijkt het – toe. Misschien om het goed te maken?  Stinkend gaat hij terug naar zijn stoel.

“Sorry, ik ben Lindsay”

“Ik ben Floris”

Terwijl ze praat valt hem op dat zij haar woorden begeleidt met handgebaren. Haar handen zijn steeds maar druk, lijken voortdurend iets vast te pakken, het elastiekje in het haar, het glas water, een afvalzakje. Maar nu rust haar linkerhand geil op de binnenkant van haar bolle linkerdij en ze krabt even aan haar broek. Ze loenst hem wat aangeschoten aan.

“Ik ben op weg naar mijn stage in de buurt van Den Haag, maar heb daar nog steeds geen woning kunnen vinden”, zegt ze.  Ineens zegt Floris: “Ik woon ook in Den Haag. Ik heb een kamer over. Wil je daar niet een paar dagen in verblijven? Van mij heb je geen last hoor, ik ben toch bijna altijd weg.”  Lindsay zegt eenvoudig: “Dat is goed. Jij lijkt me geen psychopaat.” Ze moeten er allebei om lachen. En zodra ze zijn geland gaat Lindsay met hem mee om direct maar de kamer te bekijken.

Aan en Uit

Lindsay woont nu al drie en een halve week bij Floris in huis. Maar ze leiden elk hun eigen levens en hebben nog niet vaak met elkaar gepraat. Eén keer in de week doen ze samen boodschappen. Voor Floris is dat een intiem moment, samen met haar in een winkel zijn. Maar verder is hij gewoon geil op haar. Als hij ´s avonds op bed ligt, pakt hij zijn pik stevig beet en doet er wat glijmiddel op. Hij trekt zich aandachtig af terwijl hij aan Lindsay en haar brede heupen denkt. In gedachten houdt hij zich zo aan haar vast en neukt hij haar achterom. Terwijl hij aan zijn pik trekt met zijn rechterhand, prikkelt hij de gevoelige huid van zijn balzak met een zacht borsteltje. Hij droomt dat Lindsay zijn ballen zachtjes met haar lippen streelt. Hij stelt zich voor hoe het warme roze tunneltje aanvoelt, dat zij tussen haar brede heupen voor hem verborgen houdt. Door die gedachte komt hij heel snel klaar en vangt zijn warme zaad op met een vuile boxershort. Hij ruikt er nog even aan. Hij wil daarna de boxer met zaadvlekken onderin hun gemeenschappelijke wasmand verstoppen. Maar eerst pakt hij nog een van haar vuile slipjes en wrijft haar geur door de klodders zaad in zijn natte boxershort.

Twee dagen later krijgt hij een berichtje van een van zijn vrienden. “Ik zag je van de week met je vriendin in de Jumbo. Goed man! Leuke meid! Kom je over twee weken nog op de reunie van de vliegclub? Neem haar ook mee!” 

Lindsay zijn vriendin? De gedachte dat iemand dat denkt maakt Floris onrustig. “Waarom ook niet?” denkt hij. Waarom zou ik het niet doen?” Even aarzelt hij nog. Maar daarna neemt hij een krankzinnig besluit. Hij gaat het haar vragen, en wel nu. Hij loopt de trap af naar beneden en klopt op haar kamerdeur. Door de dichte deur klinkt een afwezig en verstoord: “Jaaa?” Ze komt in de deuropening staan met de armen over elkaar.  

“Lindsay, ik wilde vragen of je iets voor me wilt doen. Iets kleins. Je zou me er erg mee helpen. Ik durf het bijna niet te vragen maar……”

“Maar wat?”

Wil je in november mee naar de reünie van mijn vliegclub?

“Vliegclub? Waarom zou ik dat willen?”

“Wil je op die reünie doen alsof je mijn vriendin bent? Alleen op die…..”

Boem! De deur slaat dicht in zijn gezicht.

De volgende ochtend hoort hij Lindsay de trap oplopen. Hij hoort haar stappen luid en duidelijk, haar hakken klakken op het parket van de woonkamer. En dan staat zij voor hem in de keuken.

“Floris, je hebt me gevraagd of ik een keertje wil doen of ik je vriendin ben. Dat ga ik natuurlijk niet doen, dat begrijp je wel. Ik heb een veel beter idee. Niet ik, maar jij moet het doen! Jij! Jij gaat doen alsof je mijn vriend bent”

“Maar dat is toch hetzelfde! “

“Als je dat verschil niet begrijpt, ben je nog stommer dan ik al dacht!”

“Knoop één ding goed in je hoofd. Je gaat doen alsof je mijn vriend bent maar je bent het niet. Het is echt niet moeilijk. Je hoeft maar twee woordjes te leren: “Aan” en “Uit”. “Aan” betekent dat je doet alsof je mijn vriend bent. En “Uit” betekent dat je het niet meer doet. Kun je dat onthouden?

Eerste oefening

Op een herfstige donderdagochtend neemt Lindsay hem mee naar de eerste oefening: Floris zijn vliegles. Het vliegveld ligt ergens in de bossen en het is een eind rijden. “Ik wil even wat te drinken halen” zegt Lindsay. Ze stappen uit bij een benzinestation en terwijl ze samen naar het winkeltje lopen, zegt ze:

“Aan”

Ze geeft hem haar hand. Verliefd stappen ze de winkel in. Floris is zo rozig, dat hij een doos bonbons voor haar koopt. Bij het afrekenen komt ze dichtbij hem staan en ze zet heel even haar nagels in zijn rug. “Dank je wel lieverd”, zegt ze zachtjes. Terug in de auto glijdt haar hand om zijn hals en ze brengt haar hoofd dichtbij het zijne. Hij wil haar kussen en zijn tong bij haar naar binnen laten glijden, maar dan zegt ze:

“Uit!”

Rijden maar Floris.”

Aangekomen bij de vliegschool zegt Lindsay:

“Aan!”

“He Floris, alles goed?, zegt de instructeur. Heb je een passagier meegenomen vandaag?” “ Ja John, dit is Lindsay, mijn vriendin”. “Nou Lindsay, zegt John, terwijl hij haar van top tot teen scant, “leuk dat je erbij bent”. We gaan gelijk maar vliegen, voordat het zo slechter weer wordt”. Zijn blik blijft lang op haar dijen hangen.

In de lucht luistert Floris naar de aanwijzingen van John. Hij is daar zo mee bezig dat hij even vergeet dat Lindsay achterin zit. Even is hij van de druk van haar aanwezigheid verlost. Even voelt hij zich weer vrij, net zoals vroeger. Terwijl Floris zijn lesuur volmaakt, begint Lindsay met John te praten. “Ik zou ook wel eens les van je willen hebben”, hoort hij haar zeggen.

Na afloop van de les zegt John: “ik ga even een proefles voor Lindsay in orde maken. Kom je even mee Lindsay?” Floris is blij dat hij op John zo’n indruk heeft kunnen maken met zijn knappe, aparte vriendin. Eigenlijk was dit allemaal best een heel goeie deal, denkt hij tevreden.  Maar het wachten duurt lang. Floris zit al in de auto maar Lindsay komt niet opdagen. Na een kwartiertje wordt het hem te gortig. Hij stapt uit en loopt naar het kantoortje van de vliegclub. Net komt Lindsay naar buiten. “Waarom duurde dat zo lang?” vraagt hij aan haar. Maar er komt geen antwoord.Hij ziet dat haar paardenstaart is losgemaakt.

“Wat zit je te kijken?”.

“Nee, niks, niks, stamelt hij.

“Mooi zo. Want ik wil je iets laten zien, zegt Lindsay.

Zij zoekt in haar tas en haalt er een dichtgeknoopt condoom uit. “Sperma van John”, zegt ze. Wat vind je daarvan?”

“Hoe heb je dat nou kunnen doen! Ik ken John al jaren. En jij bent toch mijn vriendin?”

Lindsay lacht hem uit in zijn gezicht. Fout Floris! Niet ik! Maar jij bent het! Jij doet de rest van je leven alsof je mijn vriend bent. Alsof! Niet echt! Begrijp je dat nu?! Ze zwaait het rubbertje met het zaad van John voor zijn ogen heen en weer, laat het nog warme condoom zelfs even rusten op zijn neus. “En nu zeg ik je:

Uit!”

Tweede Vernedering

Ondanks al zijn verlangens en fantasieën heeft Lindsay geen seks met Floris maar met John. De vlieginstructeur komt daar elke week voor op bezoek.  Dan klinkt Lindsay´s commando voor Floris:

“Aan!”.  

John neukt Lindsay vrijuit en onbezorgd, alsof Floris er niet is. Maar Floris is er wel. Hij zit geboeid met een enkel aan de verwarmingspijp. Hij durft niet te kijken. Hij hoort hoe John haar langdurig en met stevig zelfvertrouwen berijdt. Hij hoort Lindsay zuchten en kreunen. Hij hoort het kletsende geluid van zijn zwaaiende ballen tegen haar billen. Als John steunend klaarkomt en Lindsay in overgave gilt, kijkt hij toch even om. Hij ziet de enorme balzak van John stil rusten op de billen van Lindsay. Hij ziet hoe hij het condoom voorzichtig vasthoudt als hij zich uit haar terugtrekt. Floris weet al wat er nu gaat gebeuren. Lindsay komt met het volle condoom op hem af en hij opent zijn mond voor haar. John kijkt grijnzend toe hoe zijn zaad in Floris zijn keel wordt gegoten. Lindsay maakt Floris zijn boeien los: “Slikken!.”

“Uit!“

Generale repetitie

De dag van de reünie nadert en Lindsay wil nog één keer oefenen met Floris. Ze rijden naar de vliegschool. Alles gaat weer zoals de eerste keer. Maar als ze door het bos rijden zegt Lindsay:

“Stop eens. Ik wil een stukje met je gaan wandelen.”

“Aan!”

Ze lopen hand in hand over een brede beboste laan en slaan dan een klein bospaadje in dat vol ligt met gevallen bladeren.  Het begint te regenen. Lindsay stapt met hem achter een paar bemoste bomen en kust hem op de mond. Floris voelt zijn hart bonken van opwinding, eindelijk is hij weer geil, hij voelt zich gelukkig. Hij houdt haar in zijn armen terwijl zij toelaat dat zijn tong bij haar naar binnen glijdt. Even, heel even is het of zij met haar dijen tegen hem aanrijdt. Haar ogen staan wild en geil. Haar handen zoeken in haar tas. Ze haalt er een paar handboeien uit. “Ga tegen de boom staan en doe je handen naar achteren.” Zo boeit zij Floris met twee resolute klikken aan een dunne boom.

“Nu sta je geboeid aan deze boom. Vind je dat fijn?” Floris knikt. “Maar maak je geen zorgen. Ik ga je heel gelukkig maken. Ik ga morgen met je naar de reünie”. Ze komt dicht bij hem staan, hij kan haar warmte voelen. Ze maakt zijn broekriem los en trekt zijn broek en boxer naar beneden. Floris heeft een erectie. Zijn pik staat overeind en heeft een dikke ronde kop.  Ze streelt heel, heel even zijn strakgetrokken balzak, gaat met het topje van haar middenvinger over het naadje. “Lekker geil ding van me. Maar nu moet je eerst voor me knielen, liefje.”

Floris knielt, zo goed en zo kwaad als dat kan en zit nu op zijn knieën, met zijn handen achter de boom geboeid. Lindsay pakt een paar enkelboeien en maakt die aan zijn enkels, achter de boom vast. Nu zit Floris muurvast aan de boom. Maar dan verandert Lindsay van houding en van stem.  “Je bent een viezerik”, zegt ze, wijzend op zijn stijve piemel.. Ze graait in haar rugzak en haalt er een tondeuse uit. Zonder nog een woord te zeggen zet ze de tondeuse op zijn hoofd.

“Nee, Nee! Lindsay! Neeheee!”, gilt Floris.

Maar Lindsay reageert niet. Ze scheert zijn haar in dikke vlokken van zijn hoofd, alsof hij een dier is. Op de vochtige bosvloer liggen zijn lokken tussen de paddenstoelen.

“Nee, Nee Waarom? Nee….”

Floris geeft het op. Nu pakt Lindsay ook nog een plastic bakje dat zij met vies water uit de greppel vult. Zij giet het drabbige water over zijn hoofd, het loopt troebel over zijn overhemd. Dan spuit ze een klodder scheerschuim op zijn stoppelige kale hoofd en smeert het zachtjes uit. Met een scherp scheermes scheert Lindsay Floris nu helemaal glimmend kaal. Hij voelt de koelte op zijn gladde schedel. Hij heeft nog steeds een gekmakende erectie waar hij niet bij kan. Hij ziet toe hoe zij zakelijk bezig is haar spullen in te pakken. Machteloos moet hij toezien hoe zij wegloopt.  

“Lindsay! Lindsay! Laat me niet alleen! De reünie?”

“Uit!”


NBRplazaEFbutton

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.