Tagarchief: Erotische verhalen

De Kalahari Roos verschenen!

Vandaag is mijn verhalenbundel ‘De Kalahari Roos’ verschenen bij Uitgeverij Eroscripta. Sterke vrouwen spelen de hoofdrol in dit boek, dat vooral liefhebbers van surrealistische verhalen en donkere erotica zal aanspreken.
Met voorwoord van Odile Schmidt en inleiding van erotica-auteur Mahotuskai. Het e-book is hier te bestellen via de webshop van Eroscripta. De hardcover editie volgt spoedig!

De Kalahari Roos – Inleiding

Begin mei 2017 is de verhalenbundel ‘De Kalahari Roos’ onder mijn naam Emanuel Claessens verschenen bij Uitgeverij Eroscripta. Collega verhalenschrijver Mahotsukai schreef een prachtige inleiding tot het boek, die ik hier graag deel. 

Inleiding: door Mahotsukai

Aan het begin van de twintigste eeuw schreef de Oostenrijkse toneelschrijver Hugo Hofmannsthal een bewerking van de klassieke tragedie Elektra. Het stuk veroorzaakte een schandaal. De belangrijkste oorzaak daarvan lag in Elektra’s beweegredenen voor haar Atridische wraak. Niet langer werden die, zoals traditioneel het geval was, geregisseerd door de goden, maar ze kwamen voort uit haarzelf. (…) de woede en de lust: de vrouw als zelfbewust handelende in plaats van lijdzaam ten onder gaande figuur, een vrouw van sterke, ontembare passie.

Hofmannsthal schreef het stuk in een periode waarin de man in een identiteitscrisis verkeerde. De industrialisatie en de opkomst van machines had een mantel van overbodigheid over de mannelijke spierkracht gedrapeerd. Die leemte dompelde de man niet alleen in een poel van vertwijfeling en radeloosheid, maar bood vrouwen ook een podium om zich met een nieuw zelfbewustzijn aan de wereld te presenteren. Dat was precies wat Elektra deed.

Lilith with a snake – John Collier 1866

De personages die Emanuel Claessens in dit boek ten tonele voert lijken uit die periode afkomstig. De vrouwen zijn in de meeste gevallen jong en zelfbewust, niet zelden met rood haar om hun passie en energie te onderstrepen. Hun agenda is soms dubbel en obscuur, en het heeft er alle schijn van dat ze geen man nodig hebben om die te bepalen. Claessens’ mannen daarentegen zijn op het eerste gezicht zoekende. Ze hebben zich neergelegd bij hun afhankelijkheid van zelfbewuste en soms dominante vrouwen, maar dreigen ten prooi te vallen aan hun eigen radeloosheid. Het lijken getormenteerde zielen, die voortdurend worstelen met de vraag hoeveel opoffering van lijf en geest er nodig is om hun zelfvertrouwen te herwinnen. Ze zoeken naar de zin van het bestaan in de soms destructieve interactie met een sterke vrouw.

Maar in de verhalen is weinig zoals het op het eerste gezicht lijkt. Het zou te eenvoudig zijn te stellen dat afhankelijkheid hier eenzijdig is, of dat twijfel gelijk staat aan zwakte. Welbeschouwd is er in Claessens’ erotische verhalen sprake van een delicaat evenwicht van wederkerigheid; in al hun jeugdige energie en prominente aanwezigheid hebben ook zijn vrouwen een toegewijde man nodig voor hun zelfverwerkelijking. Als die man, zoals de auteur het zelf zegt, ‘laat zien hoe graag hij haar ten koste van alles wil hebben’ en dat zelfbewust in praktijk brengt, is de weegschaal in balans.

Het karakter van Claessens’ vertellingen is uniek, ook in de erotische literatuur, en daarmee nauwelijks te categoriseren. Zijn verhalen hebben wortels in het surrealisme en het magisch-realisme, en Claessens speelt voortdurend met de scheidslijn tussen het fantastische en het alledaagse, tussen droom en werkelijkheid, tussen schoonheid en verval. Hij verzint geen nieuwe wereld maar onthult verborgen deuren in een vervreemdende omgeving. De dialogen dragen bij aan die vervreemding; ze zijn vaak aangenaam bizar en doen aan Tarantino denken. Niet zelden blijkt uit die dialogen een sterk onbegrip, en toch slagen de hoofdpersonen erin een intense interactie met elkaar aan te gaan. Claessens houdt ons een bewegende spiegel voor en wij, de lezers, moeten meebewegen om onze reflectie te kunnen blijven zien. Soms is het spiegelbeeld verontrustend, soms lachwekkend verwrongen, soms onscherp. Maar altijd zien we onszelf.

Een andere overeenkomst met het magisch-realisme is Claessens’ maatschappijkritische ondertoon. Alhoewel geen thema’s op zichzelf, zijn zaken als de teloorgang van het kapitalisme, de westerse decadentie in de Derde Wereld, de dubbele moraal van de kerk en de voortdurende aanwezigheid van ‘het systeem’ het decor waartegen de verhalen worden opgevoerd. Dat geeft een extra dimensie aan het leesgenot, net als de variatie in locaties. Ook hier schuwt Claessens het contrast niet. Hij voert de lezer met hetzelfde overtuigende gemak naar een winkeltje op de Rozenlaan als naar een graftombe in Saqqara, om hem vervolgens via de Afrikaanse savanne neer te laten strijken in de Oud Gereformeerde Kerk van Krabbendam. Claessens is er een meester in om die wisselende omgevingen, met veel oog voor detail, op een overtuigende manier te laten versmelten met de vervreemdende sfeer van zijn plots.

Ik zal eerlijk zijn. De eerste keer dat me een verhaal van Claessens onder ogen kwam was ik in de war. Net als bij Hofmannsthal’s publiek was mijn eerste reactie er een van verzet. Inmiddels weet ik dat dat kwam omdat ik uit balans werd gebracht. Dat onbehagen is nooit weggegaan, maar heeft een heel aangenaam karakter gekregen. En is dat niet het kenmerk van een goed schrijver, als die het de lezer op een plezierige manier ongemakkelijk maakt en laat nadenken over hoe dat komt?

De Kalahari Roos is een avontuur om te lezen. Het is geen avontuur voor de faint-hearted. De erotische verleiding in de verhalen is weliswaar een katalysator voor schikking of herschikking van intermenselijke relaties, maar dat maakt haar niet minder expliciet. Met dit werk verwerft Claessens zich wat mij betreft een bijzondere plek in de canon van de Nederlandse erotische literatuur.

-/\-

Mahotsukai schrijft erotica met een vleugje nostalgie en een snufje weemoed. Zijn verhalen zijn te lezen op mahotsukaistories.wordpress.com

Publicatie van De Kalahari Roos

Op 2 april zal mijn nieuwe boek verschijnen. Het is een bundel erotische verhalen met als titel ‘De Kalahari Roos,’ en zal worden uitgebracht in twee formats: een e-book en een hardcover editie voor de verzamelaars van erotica. De uitgave wordt verzorgd door de nieuwe uitgeverij Eroscripta, die zich richt op het publiceren van oorspronkelijke erotica van Nederlandse schrijvers.

Waarom een nieuwe uitgeverij speciaal voor erotische boeken? Je kunt toch overal 50 tinten kopen? Inderdaad, dat is nu juist het probleem. De titels die beschikbaar zijn op Bol.com, Kobo, Amazon en Ako zijn grotendeels van dezelfde auteurs ofwel zijn vertaald werk (de 50 tinten serie en de eindeloze Erobouquetreeks van Harlequin). Hoogwaardig ero-literair werk is echter moeilijk verkrijgbaar. Ook in de betere boekhandels is veelal geen sectie erotiek. Mocht er toch een kleine selectie zijn, dan staan daar de overbekende vertaalde werken en is er weinig tot geen diversiteit. Veel Nederlandse schrijvers vallen daarom noodgedwongen terug op self-publishing, waarbij zij alles zelf moeten doen, van redigeren tot opmaak, marketing en distributie. EroScripta biedt voor de lezers en de auteurs een bevredigende oplossing: hoogwaardige erotica, met veel diversiteit en achtergrondinformatie.

Ik ben trots en blij dat mijn boek in april gaat uitkomen als eersteling van Eroscripta. De voorbereidingen zijn in volle gang, ik zal regelmatig updates plaatsen!

De hippiekoningin

“Het voelt eindelijk alsof het herfst is,” zei de Hippiekoningin in zichzelf. Een halve eeuw geleden had zij gezien hoe Jimi Hendrix zijn gitaar verbrandde op het Monterey Popfestival. Nu leefde zij teruggetrokken in haar laatste toevluchtsoord: de peepshow in het souterrain van de new age winkel aan de Rozenlaan. Ik had er net een paar reflexologie sandalen aangeschaft en wierp het wisselgeld in de gleuf van de automaat. Het luikje klapte open en door het glas keek ik naar de Hippiekoningin. Ze zag er tijdloos meisjesachtig uit. Van alle meiden die met swingende heupen en schuddende borsten in de midzomerzon hadden gedanst was zij als enige overgebleven. De oude liefdeszomer had tientallen kalenders overleefd maar leek nu eindelijk voorbij.

“Ik vind het fijn dat je naar me bent komen kijken,” zei de Hippiekoningin. “Ik krijg niet veel bezoek meer. Eerst had iedereen het te druk met werken en nu zijn ze allemaal te oud om nog te komen.”

“Of te dood,” opperde ik.

“Je hoeft niet dood te zijn om niet meer bij je Koningin te komen. Dood zijn is geen excuus hoor.”

“Ik heb je dochters gezien,” zei ik.

“Ze zijn zeker al groot, is het niet?”

Ik wist niet wat ik haar moest zeggen. Haar dochters zaten achter de webcam en wisten niet wie hun moeder was. De Hippiekoningin lag jong en goed geconserveerd achter het glazen raam in haar vitrine. Zij was naakt en rookte een joint.  

“Nou? Zijn ze al in India of Afghanistan geweest?”

“Misschien naar India. Afghanistan is niet meer zo in trek. De meesten gaan tegenwoordig naar Ibiza.”

De Hippiekoningin draaide zich naar mij toe. Ze legde haar slanke hand plat op het glas van de vitrine. Ik kon de lijntjes op haar handpalm zien. Ze keek me wanhopig aan, als een tot levenslang veroordeelde gevangene. “Kom bij me. Er is al zo lang niemand meer bij me geweest,” zei ze zacht. “Mijn dochters zijn uit mijn idealen geboren. Maar ik niet. Ik wil ermee gaan stoppen.”

Stoppen? Dat nooit, dacht ik. Integendeel: hier in de cabine van de peepshow zou ik de ultieme liefde met haar willen bedrijven. Met haar gave, gladde handpalmen zou zij mijn gezicht strelen en haar vingertoppen langs mijn lippen laten glijden tot op mijn kin.  Zij zou dan mijn overhemd openknopen en door mijn borsthaar kroelen, mijn tepels plagend prikkelen met haar tong en natte lippen. Ze zou zich daarna op mij storten als een uitgehongerde wolvin, haar hoofd begraven in mijn schoot en mij lurkend, slurpend en slikkend naar stratosferische hoogtes pijpen.  Als parende slangen zouden we daarna langzaam en langdurig in en uit elkaar glijden, verstrengeld in een kronkelende dans rondom haar natte roze spelonk, waarachter ik een majesteitelijke holte vermoedde. Ik wilde maar een ding: afdalen in de peilloze diepte tussen haar heupen en daar wegsmelten in haar warme koninginnengelei.   

En dat zou alleen nog maar het voorspel zijn want in haar ogen zag ik dat zij smachtte naar het slotakkoord.

Haar roodverbrande lichaam was nog jong, met volle vrouwelijke rondingen, gewelfd als een Gibson gitaar met een goedgevulde klankkast. Ik wilde haar nog eenmaal laten klinken met een zwaar en donker grommend riff. Een akkoord zo diep dat zelfs dode muzikanten voor haar op zouden staan uit de groeven van de live elpee die eeuwig op de Grote Platenspeler ronddraaide.  

Ik stapte het podium op. Het rode lampje van haar versterker brandde. Ik hing haar als de Gibson om mijn nek en mijn trillende vingers gleden over de fretten van haar lange hals. Met mijn mond beroerde ik de ruimte tussen hals en brug en net als Hendrix op Monterey bespeelde ik haar met mijn tong, mijn tanden, mijn hart en mijn ziel. Toen het akkoord klonk en zij in mijn armen zong en trilde, ergens in het interval tussen grondtoon en kwint, in de hemelse ruimte tussen onze oren, kwamen we tegelijk klaar. Ik sproeide haar onder met vurig zaad dat ontvlamde en haar gewelfde klankkast verschroeide, de toeschouwers vele decennia later nog verbijsterd achterlatend.

Het glas van de vitrine brak onder het geweld van onze samensmeltende zielen en in mijn armen verouderde de Hippiekoningin tot ze er net zo vermoeid uit zag als mijn idealen. Het was nog goed te zien hoe mooi zij was geweest op de dag dat ik had gezworen eeuwig van haar te blijven houden. Dankbaar liet ik haar gaan. Buiten snoof ik de frisse stadslucht op. Ook mijn zomer mocht nu eindelijk voorbij zijn.

-/\-

Tekst: (c)2016 luckymanbooks

Illustratie: (c) 2015 Alexander Halo

Dit verhaal heb ik geschreven voor ronde 7 van de EWA schrijfmarathon 2016.  De opdracht was: schrijf een erotisch verhaal bij de afbeelding van Alexander Halo. Het eindigde op een gedeelde negende plaats, waarmee ik niet door ben naar ronde 8. Mijn deelname aan de Schrijfmarathon 2016 zit er dus op. Tot volgend jaar!

Geluid en Stilte

Geluid wordt uit ruis geboren en mijn stilte uit de echo van jouw geluid. Je hebt me een ding geleerd: om jou te zien moet ik eerst goed leren luisteren. Ik weet alles van geluid. Ik kan horen hoe jij zonder woorden met me praat. Ik hoor het aan de stappen die je met je hakken op de houten vloeren zet. Ik kan het horen als je boos bent. Dan prik je met je naalden nijdig putjes in mijn vloer. Op dagen dat je vrolijk bent hoor ik je triomfantelijk tiktakken en op vrijdag sleep je met je rechtervoet omdat je moe bent na een lange week. Dan leg je de schoenen in de kast en je zere voeten in mijn schoot. Maar vandaag hoor ik je een geile trage tango dansen en mijn hoofd wiegt zachtjes in het ritme van je heupen mee. Vandaag zeggen je hakken dat je mij wilt.

Ik weet heel goed hoe hard of zacht je hakjes klinken. Ik zie ze niet, maar het maakt niet uit want jij kent de plekjes waar mijn hart woont op mijn huid. Je hebt tien manieren om met je vingers zachtjes door het open kraagje van mijn hemd te strelen. Ik voel het krassen van je nagels op mijn borst en smelt langzaam weg onder het zachte zuigen van je warme lippen in mijn nek.

Wanneer je daarna even wegloopt hoor ik weer je hoge hakken tikken. De oude vloerplank tussen kast en bankstel kraakt als altijd even met je mee. Voor de open deuren van die kast sta je nu een tijdje zwijgend stil. Je schuift de la met slagwerk open en ik kan zelfs aan je verheugde uitroep horen welke zweep je vanavond voor me kiest.

Mijn harde pantser opent vol verwachting onder dreiging van je naderende stappen. Je bent nu zo dichtbij dat ik je zelfs kan horen zwijgen. Ja, ik weet alles van jou en het geluid. Nu wil ik nog maar een ding van je weten:

Kun jij ook mijn stilte zien?

-/\-

Dit korte verhaal was mijn inzending voor ronde 4 van de schrijfmarathon 2016 van EWA Nederland. De opdracht was: schrijf een erotisch verhaal van maximaal 350 woorden over: ‘Naaldhakken.” Dit verhaal behaalde de vierde plaats in deze ronde.

Afrodite – Tijdschrift voor Erotica

20160309_133829 - Edited (1)Afrodite is een nieuw tijdschrift voor erotische literatuur. Het persbericht van uitgeverij Aspekt zegt hierover:

“In de eerste editie, samengesteld door Liza Daen en Perry Pierik, wordt de lezer meegenomen naar de rijke en prikkelende wereld van erotiek en literatuur. Een keur aan auteurs opent de weg naar Eros in de letteren. In een zinderende combinatie tussen poëzie, korte verhalen, interviews en literaire pareltjes brengen auteurs als Irma Klepper, Liza Daen, Alexander Halo, Rolf van der Leest, Gerhard ter Winkel, Salima el Musalima en anderen het raadsel van liefde en lust onder woorden. Het tijdschrift Afrodite is een bekroning van een snel groeiende lijst van erotische titels binnen het fonds van uitgeverij Aspekt. Naast een klassieke reeks, waarin namen als Ocatve Mirbeau, John Deveraux, Pierre Louis en Restif de la Bretonne een centrale plaats in nemen, is Afrodite een podium voor aanstormend talent. De erotiek is terug in de letteren en zal ongetwijfeld uitgroeien tot een verzamelobject voor liefhebbers.”

Ik ben blij en trots dat in dit nummer ook mijn gedicht: “Morning Story” is verschenen. Veel leesplezier met Afrodite!

Uitslag NBR Plaza Erotica Fest – Wilde Winter

NBRplaza heeft een paar maanden geleden alle erotische bloggers, schrijvers, kunstenaars en fotografen opgeroepen om op hun website of blog een zelfgeschreven verhaal, gedicht of foto te plaatsen dat past bij het thema ‘Wilde Winter’.

Op 1 maart is de uitslag van dit NBRplaza’s Erotica Fest bekend gemaakt. De eerste prijs is gevallen op het spannende debuutverhaal van Eva: Zegen mij. De tweede prijs is gewonnen door Mahotsukai met het prachtige De Sneeuwkoningin. Mijn verhaal De Geparfumeerde Tuin won de derde prijs.

Lees het juryrapport hier op NBRplaza.

Ik ben blij met/ trots op de waardering van mijn verhaal en wil graag Eva en Mahotsukai feliciteren met hun succes!

NBR Plaza Erotica Fest: Natte Herfst

NBRplaza heeft een paar maanden geleden alle erotische bloggers, schrijvers, kunstenaars en fotografen opgeroepen om op hun website of blog een zelfgeschreven verhaal, gedicht of foto te plaatsen dat past bij het thema ‘Een Natte Herfst’.

De uitslag van dit NBRplaza’s Erotica Fest is nu bekendgemaakt. De eerste prijs is gevallen op mijn verhaal “Aan en Uit”. Lees het juryrapport hier op NBRplaza of ga direct naar het verhaal “Aan en Uit” op dit blog. Ik beveel ook de andere verhalen van ganser harte aan!

Ik ben natuurlijk heel trots en blij en wens iedereen nog veel leesplezier!

NBRplazaEFbutton

Eroscripta boek is uit!

Het boek van de Eroscripta schrijfwedstrijd is uitgekomen bij uitgeverij Aspekt! In dit boek is mijn verhaal “De Strijkhulp” opgenomen.

In april 2015 schreef EroScripta, het platform voor schrijvers, dichters en bloggers van erotica, een schrijfwedstrijd uit. Maar liefst 71 inzendingen zijn er ontvangen. Een vakjury, bestaande uit cineast van erotische films en auteur Willem van Batenburg, blogster en auteur Antoinette – eigenaar van EWA Nederland (Erotic Writers and Artists) en Perry Pierik, schrijver, dichter en uitgever van Uitgeverij Aspekt, selecteerden de beste, meest opwindende, ontroerende en prikkelende verhalen in uiteenlopende stijlen.

EroScripta: de top 10 erotische verhalen’ is een uniek boek van tien bijzondere auteurs, dat als doel heeft de lezer te laten kennismaken met de prachtige variëteit die erotica ons biedt en het fantastische schrijftalent dat zich binnen dit genre beweegt. Een genre dat nog steeds veel meer aandacht verdient dan het vaak krijgt.

Het boek is voor 9,95 Euro te bestellen  via Bol.comwww.eroscripta.nl, en www.lizadaen.nl/bestellen. Voor verder contact en informatie:  eroscripta@gmail.com of liza.daen2014@gmail.com

CUsUDLaWoAIr_Sw