Vreten

Op metrostation Kralingse Zoom stapt een bijna afgestudeerde student in. Hij gaat zitten. Ik zie dat hij een Turkse pizza bij zich heeft. Het broodje zit opgerold in aluminiumfolie. Hij houdt het stevig vast in zijn rechterhand, perst het rolletje een beetje fijn. Hij knijpt er een knikje in. Het rolletje begint slap voorover te hangen. Hij stroopt voorzichtig, maar weloverwogen, het zilverfolie terug. Het broodje komt nu bloot te liggen en het witte deeg met daarin de vulling van sla, vlees en tomaat wordt zichtbaar.  Hij beweegt zijn hoofd naar het broodje toe en dan doet hij zijn mond open, zijn mond omsluit het rolletje. Hij schuift met zijn lippen langs de buitenkant van het broodje, neemt het pijpend in zich op. Heel voorzichtig, hij wil niet knoeien met de witte knoflooksaus.

Als hij toebijt, scheurt het broodje. Hij knijpt er harder in en de plakkerige saus loopt warm langs zijn vingers. Hij pijpt het broodje opnieuw, maar nu, nadat hij de witte saus geroken heeft, is hij gretiger, gulziger. Ik hoor hem snuiven en grommen terwijl hij het deeg nu ferm in de vuist houdt. Hij kauwt gehaast, slikt, ruikt naar knoflook, hij is niet meer bang om te knoeien want hij wil eten. In de metro mag je niet eten maar hij doet het toch, want hij heeft honger. Kortom hij is een echte man.

Wie is hij? Zou hij een vriendin hebben? Wat zou hij vanavond doen als hij is uitgestudeerd? Zou hij haar dan opzoeken in bed en zijn ranke blondine hard, met veel onhandige passie beminnen? Zou hij haar anaal nemen? Dat hij moet en gaat neuken is overduidelijk, want zo ongelooflijk veel vreten moet zich later wel vertalen in seks. Hij denkt er niet aan. Hij zit er niet over in. Zijn ballen zitten vol. Die bepalen al zijn hele leven hoe de rest van de avond verloopt. De ballen vol met zaad, de maag vol goedkope knoflooksaus. Zo is het goed.

Als hij uitstapt gebaart hij mij met zich mee. Hij peutert aan een stukje tomaat tussen zijn tanden. Hij verfrommelt het zilverpapier, maakt er een balletje van en gooit het in een prullenbak. Hij loopt stug door en ik heb moeite om hem bij te houden.

“Eerst maar koffie?”, zegt hij bij hem thuis.

“Ja, lekker”.

“Iets erbij?” Hij gooit een pak mini-rondo´s uit de supermarkt op tafel.

“Ja, goed”.

Als ik me uitkleed, kijkt hij naar een harde bobbel in mijn broek.

“Wat is dat?”

“Een kooitje. Mijn Meesteres heeft me daar in gestopt.”

“Nou, ik ging je toch niet pijpen hoor, zegt hij. “Ik ben geen homo! Nog wat koffie?”,  vraagt hij met een mond vol rondo kruimels.

Zijn woeste geilheid is even later bijna te veel voor mij. Als hij dichter en dichter bij zijn orgasme komt, gaat hij harder maar vooral veel sneller stoten.  Als hij schreeuwend komt, stokt zijn ritme. Hij duwt zijn ijzersterke lid nog een laatste keer zo diep mogelijk in het kwetsbare roze holletje dat ik hem aanbied. Dan valt hij stil. Alleen zijn gehijg is te horen. Als ik zijn ballen leeg voel lopen in mijn veel te nauwe kanaaltje heeft hij mij al helemaal open gedwongen en geperst. Gek toch dat er in dat wonderlijk harde ding van hem zoveel gevoel zit. Voor hem dan. Hij hijgt zurig uit op mijn schouders. Hij geniet nog lang na van zijn triomfantelijke daad. Pulserende krampen trekken door hem heen. De laatste samentrekking trekt door zijn onderlichaam langs zijn ruggengraat omhoog, ontploft feestelijk in zijn hoofd. Daarna is hij klaar met mij. Nadat hij zijn zaad heeft geloosd, als hij mij heeft gedekt, heeft hij alle belangstelling voor mij verloren. Zo is de natuur der dingen nietwaar?

Op de terugweg kijk ik in de metro naar een mooie meid. Ik voel zijn zaad vervloeien in de rode diepte van mijn rauwgebeukte kont. Het plastic metrostoeltje is hard. Ze streelt nadenkend de rode dop van een flesje water met twee slanke vingers. Dan kijkt ze met haar groen-blauwe ogen naar mij. Wow. Nu krijg ik een erectie die mijn kooitje vult. Maar ik weet dat zij al heeft gezien dat ik geen echte man ben.

Thuis probeer ik, denkend aan haar, wanhopig klaar te komen in het kooitje waar mijn Meesteres mij in heeft gestopt. Maar het lukt niet. Het enige zaad dat vanavond vloeit, is dat van hem.

Daar zal ik het voorlopig mee moeten doen.

Tekst: Ⓒ luckyman 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *