De Inval

Een massage graag”, zei hij.

“Heeft U een afspraak?΅

“Een afspraak? Nee, ik heb geen afspraak.”

Ja je gaat daar een beetje een afspraak voor maken, dacht hij. Je hebt ineens zin of niet, toch?  En vandaag, na die lange werkdag, had hij ineens zin.  Zin in het gevoel van gevoelige vingertoppen die zachtjes over zijn vermoeide schouders zouden strelen. Zin in aandacht van een jonge, mooie vrouw voor zijn lichaam.

Kom op, het was toch geen seks?  Dat mogen die vrouwen daar niet eens….. Een keer had hij van een van de meiden in een ander massagehuis haar nummer gekregen. Het was zo’n massagehuis dat alleen maar een 06 nummer had. En hij had moeten bellen voor het adres. Hij wist nog dat het een jonge roodharige vrouw was geweest. Hij wist ook nog dat de massage goed was. En daarna hadden ze nog een tijdje staan kletsen. Hij was samen met haar naar buiten gelopen en daar, bij de bushalte, hadden ze afscheid genomen. Op een of andere manier had het geklikt, en ze had hem haar nummer gegeven. Zij had eigenlijk heel erg aangedrongen op een afspraak. Dat was wel raar. Maar mooi was ze wel. Lang rood haar, zou die kleur echt zijn geweest?

“Wacht U maar even, gaat U maar zitten”.

Hij had daar dagenlang mee rondgelopen, met dat briefje in zijn zak. Op zijn werk had hij af en toe het nummer uit zijn portemonnee getrokken. En telkens als hij naar dat nummer keek, had hij zich weer jong, geil en op de weg omhoog gevoeld. Hij had in die tijd op Internet ook veel naar kontneukfilmpjes gekeken als zijn vrouw al sliep.  Dat leek hem wel wat. Niet met zijn eigen vrouw, stel je voor… Maar met haar. Uiteindelijk, na veel te lang dralen had hij haar gebeld. Hij had met haar afgesproken in een eetcafé. Maar eigenlijk hield het plan daarna op. Hij had geen idee gehad hoe hij zich op die date zou moeten gedragen. Hij had zich niet kunnen voorstellen waar het toe had kunnen leiden. Ja tot het einde van zijn huwelijk, thuis. Dat had destijds tot een voor hem logische keuze geleid. Hij was toch maar niet gegaan. Hij had haar niet eens meer durven bellen om af te zeggen.

Maar nu was zijn vrouw met een vriendin een paar dagen naar het buitenland gegaan.  Helemaal weg was zij echter nooit. Soms belde zij hem op om hem orders en opdrachten te geven. Of gewoon om te controleren wat hij deed. Zij gaf hem geen moment de indruk dat zij het deed omdat zij hem miste.

“Wacht U maar even”.

Hij ging in een stoel bij de receptie zitten en keek naar buiten. De Eendrachtsweg was normaal gesproken druk maar nu, nu was het dinsdagavond en regenachtig. Met dit weer kon je toch alleen maar tegen een vrouw aankruipen? Er liep een vrouw met een hondje voorbij. Het reutje lichtte een pootje op en piste tegen een lantaarnpaal. Hij voelde een lekkere, stoute spanning.  Dit ging helemaal zijn avond worden. Hij verdiende het, vond hij.

Hij keek rond in de wachtkamer. Het was er erg rustig. Of nog preciezer gezegd: hij zag of hoorde niemand daar. Er klonken ook geen geluiden vanuit de massagekamers. Ook hoorde hij geen straatgeluiden meer. De jonge vrouw aan de receptie was zonder meer aantrekkelijk. Ze was erg…. hoe zeg je dat…..schoon, of nog beter gezegd rein. Als je ooit seks met haar zou mogen hebben moest je wel een heel bijzondere man zijn. Maar zij leek hem zo’n vrouw die meer bezig was haar eigen vruchtbaarheid te koesteren dan eens lekker te genieten. Ze droeg geen zichtbare make-up, haar schoonheid was helemaal naturel.

De receptioniste was naar achteren gelopen, waarschijnlijk om te kijken welke masseuse er voor hem beschikbaar zou zijn. Ze bleef wel lang weg. Zijn geilheid, zijn verlangen begon een beetje in te zakken.  Aan de muur hingen foto’s van landschapjes, watervallen, kiezelstenen, strand…….

“Kutwijf!”  Hij schrok van zichzelf. De woorden rolden ineens van zijn lippen. Soms, als hij alleen was, praatte hij wel eens tegen zichzelf. Maar het gebeurde steeds vaker dat hij ook in zichzelf praatte als hij thuis was. “Wat zeg je, Bart, vroeg zijn vrouw dan. O niks, ik eh, ik zong een liedje… Haar misprijzende gezicht zag hij nog goed voor zich.

“Wat zegt U meneer?”

“O nee, ik eh, nee……”

“Komt U maar mee, Uw masseuse komt zo bij U.”

Zij leidde hem naar een smalle gang. Hij lette niet op de twee tafeltjes met rode schemerlampjes. Hij zag de schilderijen niet. Hij hoorde niet wat de vrouwenstem zei. Hij voelde aandrang in zijn lijf. Zijn maag kromp samen en zijn grote ballen rolden behaaglijk rond in zijn warme, slappe zak. Hij zou er klaar voor zijn.

“Valentina komt zo bij U, meneer. Kleedt u zich maar uit. U kunt op de tafel gaan liggen.”

Hij trok zijn schoenen uit, zijn broek. Hij knoopte zijn hemd open en hing het aan een haak. Hij stapte uit zijn boxershort. Hij voelde aan zijn ballen en streelde even zijn eikel, schoof zijn voorhuid drie keer heen en weer. Dat was genoeg. Zijn eikel reageerde snel op die prikkel. Hij was gerustgesteld. Hij was er klaar voor. Hij lag. Klaar voor…… Er kwam iemand binnen. Hij keek om. Het was de receptioniste weer.

“Valentina is nog even bezig. Ik begin alvast met de massage, dan hoeft U niet zo lang op haar te wachten”

Hij ging op zijn buik liggen, met zijn gezicht in de opening van de massagetafel. Die was heel zacht en zijn hoofd ging diep naar binnen. De tafel was rondom met doeken afgedekt. Zo zag hij alleen de binnenkant van een soort tent. Zelfs de voeten van de masseuse zag hij niet.

Zij neuriede zachtjes. Hij hoorde hoe zij een flesje pakte. Hoe zij met een soppend geluid olie over haar handen wreef. Daarna nam een ander zintuig het van hem over. Tast. Genot. Hij voelde hoe de gevoelige vingertoppen van haar slanke handen over zijn schouders gleden. Vingertoppen van een vrouw die hij normaal gesproken niet zou kunnen bezitten.  Haar topjes prikkelden de zenuwen in zijn schouders en nek. De elektrische stroompjes trokken door zijn ruggenmerg naar beneden en prikkelden de ballen in zijn ruime zak. Hij drukte zijn pik en ballen nog wat meer tegen de tafel aan. Toen haar handen van zijn schouders heen en weer over zijn rug gleden, met lange bewegingen tot aan de bovenkant van zijn billen, kreeg hij een erectie. Dat kon een probleem zijn als hij zich zou moeten omdraaien. Maar dat ging niet gebeuren, bedacht hij opgelucht. Hij had toch alleen een nek/schouder massage gevraagd? Hij dacht nog even aan zijn vrouw en genoot van zijn triomf, zijn beginnende erectie, zijn warme ballen die tegen de handdoek op de tafel drukten en de zuivere, pure aanraking van haar prikkelende vingers. Hij voelde voorvocht lekken op het doek.

Hij hoorde hoe iemand anders binnenkwam. Hij hoorde nogmaals dat soppende geluid van olie op slanke vrouwenhanden. Hij voelde twintig vrouwenvingers over zijn rug glijden. Hij voelde hoe zijn pik en ballen achterom voorzichtig werden gestimuleerd, hoe er een of ander glad doekje tegenaan werd gedrukt. En hoe hij daar onbeheersbaar in klaarkwam als een hond.

Vanaf het moment van zijn orgasme werd de wereld hard. Hard omdat hij voelde hoe zijn hoofd door de opening van de massagetafel werd gedrukt. Hoe tegelijk zijn polsen werden geboeid. Hoe zijn enkels werden vastgepakt. Zijn hoofd bleef vast zitten in de opening. Hij schreeuwde, maar het klonk gedempt. Zij kreet werd geabsorbeerd door de dekens die de massagetafel afdekten. Hij zat vast en lag trillend stil. Doodsbang.

Twee vrouwen sleurden hem overeind. Hij herkende hen. De een was blond en had lang, krullend haar in een paardenstaart gebonden. Het was de receptioniste. De ander was de roodharige masseuse van de date die niet was doorgegaan. Hij stond nu naakt, geboeid voor hen. Er werden foto’s van hem gemaakt. Er hing een lange druppel zaad uit de kop van zijn piemel. De vrouwen haalden zijn zakken leeg en vonden zijn legitimatiebewijs. Ook dat werd gefotografeerd. Zij hadden allebei politie-uniformen aan.

“Meneer, U gaat met ons mee naar het bureau. U heeft seksuele handelingen verricht in een instelling die daarvoor niet de benodigde papieren heeft. Dat is strafbaar.”

“Ik heb helemaal niks gedaan”, stamelde hij onthutst. De roodharige agente hield een zwart bloesje omhoog. Zijn sperma dat hij daarnet kermend had geloosd droop langzaam over de gladde stof. Een verschrikkelijke woede nam bezit van hem. “Lokhoeren!” schreeuwde hij machteloos. Hij werd gefilmd. Hij werd opgeschreven. “Dat is belediging van een ambtenaar in functie meneer”. Haar stem was objectief en constaterend. Hij was erin getrapt. Het Systeem had uiteindelijk toch wraak op hem genomen.

Toen ging ook nog zijn telefoon…………..

Ⓒ luckyman 2015

 

thewa200

2 gedachten over “De Inval”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *