De Beving

“Hey man, what’s happening, what’s goin’ on!”

Rammelend en roffelend bonkt iemand in paniek op mijn deur. Ik weet niet waar ik ben. Ik hoor krakende geluiden overal om mij heen, alsof de wereld op het punt staat uit zijn voegen te barsten. Ik ben in diepe slaap. Er is iets aan de hand. Ik moet wakker worden.

“Hey man, hey man, get outta here, I’m going!”

Ik wieg heen en weer in het krakende bed. Wat vast was, is vloeibaar geworden, wat overeind stond, is gaan schuiven, de ochtend valt in chaos om mij heen op de vloer kapot. In mijn droom spring ik mijn bed uit. Ik moet naar buiten. Ik moet nu, nu weg, weg van hier.

“Hey man, it’s an earthquake, get out of the building now!”

Ik sta in de hal en waggel, wankel als een zeezieke passagier op een zinkend schip. Het dunne hout van de muren kraakt aan de plinten, de balken die het dak dragen maken scheurende geluiden, ik val met de deurkruk in mijn handen naar buiten, ik rol op het gazon.

“Hey man, are you ok? its a roller not a shaker, this one is scary.”

Jezus. Waar zijn mijn sigaretten? Ik biets er eentje van de buren. Ik neem een ongelooflijke diepe haal. Ik sta in een wit T-shirt en een wit/blauw gestreepte boxer te trillen op een grasveldje. Waarom werd ik niet wakker? Waarom heb ik niks gemerkt?

Allemaal vragen, vragen. Shit. Petra, waar is Petra? Langzaam dringt het tot mij door. Ik ben wakker geworden tijdens een aardbeving. Of nee. Ik ben daar niet wakker van geworden. Ik werd wakker van de buren die tijdens de aardbeving op de deur van mijn kamer klopten. Maar waar is Petra?

In de chaos van dit moment, terwijl overal groepjes mensen staan en in de verte politie en brandweersirenes naderen, is het moeilijk om te denken. Maar als ik de contouren van de afgelopen nacht voor me probeer te halen,vullen de details zich weer in. Ja, ik weet het weer. Ik zie de afgelopen avond weer kristalhelder voor me. Alles speelt zich opnieuw af in mijn hoofd. Het was een heel bijzondere avond. Luister maar…….

 -The Night before the Morning after – 

Petra woont in Los Angeles en is een goede vriendin van mijn Meesteres.  Zij heeft mij bij Petra achtergelaten om mijn training in gehoorzaamheid  te vervolmaken. Petra staat bekend als een goede trainster. Maar zij is best wel hard en ik heb haar aanpak en besluiten niet altijd begrepen. Kortom, het is niet zo gemakkelijk geweest. Maar op deze avond doet Petra alles anders dan ik van haar gewend ben. Zij zit zonder slipje op de bank en ik zit geknield voor haar. Zij heeft mijn handen op mijn rug geboeid met de nieuwe boeien die ik vandaag heb gekocht. Die dingen zijn zwaar en zitten lekker. Zij windt me enorm op, maar ik heb al maanden een hard kuisheidskooitje om.

Misschien wel daardoor ben ik zo wild en gek als een aangelijnde geile hond.  Petra wil dat ik haar ga beffen.  Zij leunt achterover en spreidt met een lome zucht haar dijen. Haar kut glanst mij tegemoet. Ik zuig haar vocht op, ik word wild, mijn instinct neemt mij over. Mijn eikel zwelt en de schacht van mijn pik wil zich oprichten, maar de kooi stelt daar een onverbiddelijke, harde grens aan. Mijn ogen worden glazig en ik stoot met mijn onderlichaam in het luchtledige terwijl ik haar lik.  Maar ik neuk zo alleen maar lucht.  Het hangslotje klikklakt luidruchtig tegen het plastic kuisheidskooitje als een hoorbaar signaal van mijn onderwerping.  Het kooitje is massief gevuld, mijn eikel zit muurvast en mijn ballen zitten onwrikbaar klem. Het slotje rammelt als het belletje om de nek van een hulpbehoevend schaap. Petra moet om mijn vertwijfelde geilheid lachen. Ze bekijkt het kooitje waar mijn eikel zich een klein stukje door het spleetje aan de voorkant heeft gewurmd. Zij roept haar eigen slaafje erbij. Joe is een vrij oude, rustige man die al jaren bij haar woont. Ik bewonder zijn kalmte. Zij hoeft hem vrijwel nooit iets te vragen, omdat hij de gave heeft te lezen wat zij denkt en altijd weet van zij van hem nodig heeft. Behalve nu blijkbaar, want zij smoest hem een lang verhaal in het oor.  Terwijl zij tegen hem praat, verschijnt een begrijpende glimlach op zijn gezicht. Joe gaat even weg en komt terug met een roze Fleshlight in zijn handen. “Ive  brought you Stoya’s ass”, grapt hij tegen mij. Hij maakt het kapje van het speeltje open en laat me de zachte roze kringspier zien. Hij streelt het met zijn vinger, strijkt zachtjes en langzaam met het topje van zijn wijsvinger langs de rand van het nagemaakte poepgaatje. Hij vult het speeltje met glijmiddel.

“Beffen” zegt Petra weer. Ik ruik haar heerlijke geur en proef haar vocht. Mijn geilheid is gekooid, mijn ballen branden, ik voel blaren op mijn zak. Ik voel hoe Joe het slotje van mijn kooitje losmaakt en mijn pik eindelijk bevrijdt. Wat is dat geil! Ik probeer in Petra’s ogen te kijken maar dat wil ze echt niet, ze slaat me hard in mijn gezicht. Ik voel hoe mijn eikel zich verder vult met bloed, hoe mijn ballen zich in positie draaien. Ik voel me vrij, geil, klaar om toe te stoten. Joe houdt de Fleshlight voor mijn  pik. “Stoot. Stoot erin” zegt hij. “Laat Petra zien hoe sterk je bent en hoe fijn je het vindt. Ze houdt van sterke slaafjes. Doe het goed, dan mag je weer naar huis”

Terwijl ik Petra lik en voel hoe zij bevend en trillend in haar eigen diepe ritme wegzinkt, klaarkomt, penetreer ik heel voorzichtig de Fleshlight die Joe mij voorhoudt. Ik voel hoe de kringspier zich zachtjes maar krachtig om de rand van mijn eikel sluit. Als ik dat voel, stoot ik toe. Dit is precies dezelfde procedure als bij de zaadafname van een stier of hengst op een boerderij. Vocht, warmte en een beetje druk op de eikel is alles wat zo’n dier nodig heeft om te ejaculeren. Ik voel die drang ook. Toch probeer ik zo lang mogelijk te genieten. Zachtjes en intiem. De ribbeltjes aan de binnenkant van de Fleshlight geven me een extra liefkozende prikkel.  Joe krabt met zijn nagels zachtjes de achterkant van mijn balletjes. Zodra ik dat voel, houd ik het niet meer. Ik lik Petra als een waanzinnige. Ik stoot snel, indringend en hard in de Fleshlight. Bijna stikkend druk ik mijn hele gezicht tussen Petra’s dijen en met krampen die door mijn hele lijf trekken, pers ik grommend mijn warme klodders zaad in het speeltje.

Ik heb nu blijkbaar mijn taak volbracht, want Joe schuift voorzichtig de volle Fleshlight van mijn nog nakloppende pik en loopt er mee weg. Wat hij er mee doet en of het zaad nog voor enig doel gebruikt gaat worden, weet ik niet.

Petra gaat rechtop zitten. “Slaap jij vannacht maar in de kooi. Je hebt je werk goed gedaan, ik zal je Meesteres zeggen dat je nu naar huis mag. Morgen komt Joe je halen”

Ik heb mezelf even vrij gelikt en stap onder de douche. Ik was mijn pik en ballen die zo lang en zo hard opgesloten hebben gezeten. Wat is het fijn om die weer aan te kunnen raken! Wat lekker om die zachte, geile tederheid van mijn eigen huid weer even te kunnen voelen! Ik wil mezelf eigenlijk nog een keer aftrekken, maar Petra houdt me in de gaten. Ze zegt dat ik nog even uit chastity mag blijven om de reis terug naar Nederland te kunnen maken.  Mijn Meesteres zal bij thuiskomst het kooitje weer aanleggen en ik zal dat gewillig ondergaan. Ik droog me af en stap uit de douche.

Petra opent de deur van een getraliede, lage kooi, Zij trekt mij een masker over mijn hoofd. Dan schuif ik mezelf voorzichtig naar binnen. Zij zit vlak bij me, buiten de gevangeniskooi, maar ik kan haar niet goed zien door het masker. “Kom eens dichterbij”. Ik druk mezelf tegen de tralies aan. Zij streelt mij zachtjes. “Ik zal je missen”, zegt ze. “Ja”, zeg ik, “ik ook”. Ze zet haar nagels in mijn ballen ter afscheid. Zij sluit de kooi met een hangslot. Zij laat mij alleen en ik val gelukkig en bevredigd in slaap.

-The Morning after the Night before-

De volgende ochtend hoor ik geschreeuw en harde stemmen en mijn hart klopt in mijn keel.

“Hey man, what’s happening, what’s goin’ on!”

Ik hoor krakende geluiden overal om mij heen, alsof de wereld op het punt staat uit zijn voegen te barsten. Ik lijk nog steeds in diepe slaap. Er is iets aan de hand. Ik moet wakker worden.

“Hey man, hey man, get outta here, I’m going!”

Ik wieg heen en weer in de krakende kooi. De vaste grond onder het huis  is vloeibaar geworden, dat wat overeind stond is gaan schuiven, de ochtend valt in scherven om mij heen op de vloer kapot. Ik wil naar buiten, moet de kooi uit, maar de deur zit op slot! Ik moet nu, nu weg, weg van hier. Ik proef de zure smaak van groene appels, de geur van angst. De kooi waarin ik lig rolt stuurloos op zwenkwieltjes door de kamer, slaat met een knal tegen de wand. Er stroomt bloed langs mijn gezicht.

“Waar is Petra?”

Ik hoor de stem van Joe. Hij roept vanuit de hal. Het dunne hout van de muren, de plinten, de balken die het dak dragen, alles maakt scheurende geluiden,het piept en het trekt, ik hoor het ruisen van vallend gruis. Ik hoor ook hoe hij de deur naar buiten opent en wegrent. Ik hoor stemmen buiten. Iemand huilt. Dan vallen de muren als bruine schotten op mijn kooi en terwijl het huis in puin en brokken op mij regent, leg ik zacht mijn hoofd en masker neer.  Ik luister stil naar dat wat komen gaat. In de verte blaft een hond.

©2015 _luckyman_

 

 

NBRplazaEFbutton

Een gedachte over “De Beving”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *