The Treshold

This is an original story in English that I wrote for the Wicked Wednesday Meme of Rebels’ Notes.

-/\-

The Treshold

For months I´ve noticed that you’ve been looking at the bulge in my pants. Every time I walk into your office, your eyes make me dwell on the threshold.
It’s not simply that I don’t dare to enter. It is just not in the order of things for me to walk into your office.
Unintentionally or purposefully, you watch the small bulge in my pants and me, the man behind it.
By now you must have figured out what kind of a man I am, but you keep your understanding of me to yourself.
I know what you feel, and I sense what you know, but I will not hand you the words to express it.
Our true identities manifest themselves only in those instances when we play this little game every working day; the playful little game which has me trying to enter your office and your eyes keeping me fixed on the threshold.

Your glass-eyed gaze always wanders off onto my lap which holds my fertile little cock. Once in a while you just need to imprint your dominance on someone like me.
It makes you feel so good.
I am proud that I can give you that feeling by just lingering on the threshold of your office. I turn and swivel without any need on your doorstep, just to let you feel that I am submissive to you.
You know it and I know it.
This soft and fragile truth will persist between us as long as it remains unspoken.
When we look at each other, truth hovers as the subtlest of fragrances in the silent air.
It cannot be touched. It cannot be seen. It is simply there.
The spark in your eyes has fueled my desire, the silkiness of your voice has me enchanted in hypnotic bliss. Yet the threshold of your office door is keeping us apart, preserving these precious daily pleasures in the silence which conceals our little secret so delicately. 

I was just thinking, could I bring you some tea now?

-/\-

(c) 2016 luckymanbooks

Wicked Wednesday... a place to be wickedly sexy or sexily wicked

Elysion

Ter informatie aan de lezer: “Elysion” is een erotisch verhaal dat een gewelddadige scene bevat, lengte: 5000 woorden.

ELYSION

Deel 1: De straat op zondagochtend

Op zaterdagmiddag had Patrick de Bruijne nog zijn vaste weekendboodschappen gehaald: twee opwarmmaaltijden, een kratje bier, twee zakken chips, een pak yoghurt, een halfje tijgerbruin en een netje sinaasappels. Ook zaterdagavond was er nog niets aan de hand geweest en was hij zoals gewoonlijk na Studio Sport precies om 23.15 uur naar bed gegaan.

Op zondagochtend werd hij ontspannen wakker na een nacht zonder dromen. Eigenlijk voelde hij meestal weinig anders dan een wollige verdoving, die nu echter werd doorbroken door een opflakkering van geilheid. Dat vuur in hem werd aangewakkerd door zijn aanbidding van zijn collega Esperanza. Een lichte stijfheid verwende hem onder het warme dekbed en even speelde hij met de gedachte aan de gewelfde heupen en royale rondingen van Esperanza. Voorzichtig strelend schoof zijn rechterhand langs zijn ondermaatse piemel op en neer, hij stelde zich daarbij ook nog voor dat Esperanza met haar grote borsten plagend over zijn ballen wreef. Maar al snel dacht hij weer aan de maandag op kantoor en voelde zijn opwinding inzakken. Liever dan zichzelf nu even snel en zelfzuchtig te bevredigen, zou hij haar morgen zo fris, fit en mannelijk mogelijk tegemoet willen treden.
Esperanza was een sterke vrouw die zich altijd in donkere mantelpakjes kleedde en zo´n sterk overwicht op hem had dat hij bijna niet in haar kantoortje durfde te komen. Meestal bleef hij net zolang op de drempel draaien en dralen tot zij hem opmerkte en toestemming gaf om binnen te komen. Toch, zo hoopte hij al jaren, zou ooit de dag komen dat hij de heldenmoed had verzameld om haar te zeggen wat hij voor haar voelde. lees hier verder

Bezoek aan Venus

Toen begin dit jaar bekend werd dat het stuk “Venus” in het Nieuwe de la Mar opgevoerd zou worden, waren de erotica schrijvers van EWA Nederland direct enthousiast en besloten we er een gezamenlijk uitje van te maken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen verstand van toneel heb en eigenlijk nooit naar voorstellingen ga. Ik ben meer een muziekliefhebber en de laatste keer dat ik in dit theater was, was zelfs in de vorige eeuw. Een paar jaar geleden had ik het boek “Venus in Fur” van Leopold von Sacher-Masoch gelezen en daar is dit toneelstuk ook op gebaseerd. Ik had me daarom erg verheugd op deze voorstelling.

slider_venus_def

Het stuk begint eigenlijk al zodra we gaan zitten want het doek is open en we kijken naar een rommelige theaterstudio, waar een groene chaise longue een sensueel, vrouwelijk accent vormt, een zetel, een schelp, een troon, een Godin waardig. Vanaf het moment dat Thomas (Jeroen Spitzenberger) het toneel oploopt en gefrustreerd loopt te ijsberen en te mopperen omdat hij geen geschikte actrice kan vinden voor de rol van Vanda in zijn stuk, worden we meegenomen op een herkenbare zoektocht. Waar is hij eigenlijk naar op zoek? Een actrice? Een minnares? Een Godin? De stage presence van Georgina Verbaan als Vanda is verbluffend. Haar typering van een ordinaire actrice zonder cv, met alleen een rommelige sporttas vol props is tegelijk grappig en ontroerend, maar steeds intens.

Ik zit te wachten op het sleutelmoment, het moment dat zij gaat transformeren van een kansloze schoolverlater zonder diploma tot een Godin. Dat speciale moment komt zodra zij haar teksten uit het draaiboek van Thomas zijn toneelstuk begint uit te spreken. Onmiddellijk zit zij in haar dominante rol en het is prachtig om te zien hoe Thomas direkt meeverandert van een ontevreden toneelregisseur in een meegaande, schuchtere man. Geleidelijk wordt duidelijk waar voor mij het stuk om gaat: dat er een Godin zit in elke vrouw, een Godin die zich met name kan manifesteren als zij een man als slaaf heeft. De een kan niet zonder de ander bestaan en beide spelers zijn daarin gelijkwaardig, beide rollen ook. Het machtsspel is om van te smullen, we worden meegenomen in een spel van aantrekking, afstoting, het uit de eigen rol stappen en de aantrekkingskracht van dit spel tussen man en vrouw. Dit stuk gaat niet over seks. Het gaat niet over sm. Het gaat misschien niet eens over liefde. Het is een spel tussen hoogte en diepte, een dans van licht en donker, een spel waarin de onderdanige man niet het willoze speeltje van de vrouw is. Deze man en vrouw ambiëren veel meer, namelijk dat de macht hun gezamenlijke speeltje wordt. De eindscène waarin Vanda zich als de Godin Aphrodite aan Thomas manifesteert is erg sterk en laat ons allemaal verbijsterd achter. Bij de borrel na afloop merk ik pas hoezeer het stuk mij emotioneel en fysiek heeft aangegrepen. Ik heb wel een paar dagen nodig gehad om alles helemaal te verwerken. Een inspirerende toneelvoorstelling, gebaseerd op een prachtig thema. Hulde aan beide spelers!

Lees ook de reviews van de andere EWA leden hier.